dem: 02.03.2017 23:48 xwendin: 272

Yar û mirad

Besek ji xebata romana ber destê min

"Yar û Mirad"

 

Peyv hene wek jahra marê reş êşdar,

peyv jî hene her bi hewes in û meriv tu car jê têr nabe.

 

Şevek ji şevên kanûnan, hewa sar û tariya êvarekê xwe dabû rûyê erdê û hey diçû giran dibû. Tarî bû, lê çer tarî. Qey şev hene bi tariya xwe nebin; şevek ji wan şevan û şevezengî...

Na!

Ne tenê derva, lê hundir jî bi tariya xwe û hema weha di quncikekî da çirayek biçûk kaj dikir (dişxulî, pêketibû) û ronahiya ku ji xwe wê bidaya jî, nebû. Ji vî hundirî ra ne yek, lê te heft çirayên wek vê daniya jî dîsa têrê nedikir û tarî bi tariya xwe dima. Li aliyê rastê stêr û li ber stêrê jî di rêzekê da sê stûnên stûr û ji wan her yek jî ber bi kêranek va wek kutekekê radibû. Ji tifikê ronahiya êgirî dabû banî û li rûyê kêranan dimilmilî. Tifik, li ser milê çepê û di dîwarê xênî da bi huner û marifetekê hatibû çêkirin.

Agir bi tîna xwe û li ber wî jî pîrejin û lawikekî li ba hev rûniştîbûn; lawikê ku di temenê xwe da ya deh ya yazdeh salî...

Li ser agir beroş û di destên wê da jî heskek hebû. Kevaniya malê, ji şîva îşev ra girara pûngê danîbû serê û çengek nok avêtibû navê. Bi kofîka serê xwe bû.

Li bejn û bala wê kubarê fistanekî pirrûrengî û golgolî û li ser navika xwe jî wê, di rengê sor da piştekek bi rêşî girêdabû.

Bi xwe jî, ji hişmendan hişmendtir, maqul û jinekê bi ezmûnî bû. Ji ciyê xwe liviya û di pey ra jî wê devika beroşê hilda û bi heska destê xwe li kel û tama girarê mêze kir.  Erê, herçiqasî bilqîn bi beroşê ketibe jî, lê hîn ne bi ya dilê wê bû.

Li ser milê çepê xwar bû û ji tenişta xwe hinek ji ardû girt û di pey ra jî da ser êgir û tev lê kir. Tev lê kir, lê bi carekê rivîn bi dar û zilikan ket, kir qirçeqirç û li ser hev çîk jê pekand.

Bi wê dilşewatiya xwe ji lawik ra got:
“Min qeda! Ka xwe weha parikî ji para (paş) va bigre. Bigire, ku bila çîkên ji êgir dipekin neyên çavên te....” Got û di pey ra jî vegeriya ser karê xwe. Rûyê kulekê jî wek şara serê wê reştarî û meriv digot qey bi qetranê hatiye sewaxkirin. Na, ne bi qetran û ne jî bi ava reş hatibû sewaxkirin. Reşî ye û wê jî reşiya xwe ji qurima (qirim) xwe girtibû.

Ka îca çi bi reşiya xwe nîne ku ruyê bixêriyê (ruyê kulekê) jî nebe. Bext e û bext jî reş e. Dar ku şewitîn bi wê ra kevir û kûç û ax jî dişewitin, kevir jî reş û dar û ber jî. Dil e û ew jî dişewite. Ji wê ra jî bişewite bişewite dîsa dil dişewite. Odaxê ku niha li ber tîna êgir rûniştîbû ne xerîbê vê malê û neviyê wê bi xwe bû.

Wek Pîrikê ew jî bi mijûliya xwe bû. Ax, de îca wê mijûliya wî çi be. Di destên xwe da darikekî ziravok û nîvşewitî girtibû, geh li ba dikir û rîtm dida û li pilûçên (kevane- kavîs) duxanê mêze dikir.

Ji tifikê dû,  ji beroş jî gulf radibû. Gulf, lê gulfek xweş. Berxikê wê, hêvîyek ji hêvîya vê malê û ji biaqilan jî biaqilekî bû.

Ew jî bi şarika li dor eniya xwe û tevgêra xwe ji hişmendan hişmendtir û jinikeke bi ezmûnî bû.. 

 

Berdewam dike... 

Tevlîker

Welî Sebrî
Welî Sebrî

Berfirehî

Nivîsên Dawî

Jin û Berxwedana Jinê
Zanistî

Jin û Berxwedana Jinê

18.01.2018 18:58    Metîn Eser

Li seranserê cîhanê temenê jinê li hember temenê mêr dirêjtir e. Li hin welatên pêşketî temenê jinê bi qasî 10 salan ji temenê mêr dirêjtir e. Lê xebateke ku berfireh ya li çarkoşeyê cîhanê pê..

Bixwîne
      52
Balînayên Kujer û Menopoz
Zanistî

Balînayên Kujer û Menopoz..

16.01.2018 19:56    Metîn Eser

Çawa jin dikevin menopozê, wisa jî balînayên kujer yên mê di navbera temenê xwe yê 30 û 40 salî de, bi dil û daxwaziya xwe dikevin dewsa balînayên kujer yên nêr. Temenê balînaya kujer bi qasî 90 salan e û h..

Bixwîne
      65
Li Zelandaya Nû Vedîtina Fosîlên Şevşevoka Kolîner Pêkhat
Zanistî

Li Zelandaya Nû Vedîtina Fo..

14.01.2018 14:52    Metîn Eser

Li Zelandaya Nû vedîtina fosîla şevşevokeke tune bûyî pêk hat. Lêkolînerên cihêreng bi xebata xwe li Zelandaya Nû vedîtina fosîlên “şevşevoka kolîner” pêk anîn. Şevşevoka kolîner bi qasî sê caran ji..

Bixwîne
      83